รักนี้ที่มหาสวัสดิ์…เขิน^///^

27 Feb

อันยองฮาเซโย บงชูร์ สวัสดีจ้า เพื่อนๆนักอ่านที่น่ารักทุกคน ก่อนอื่นเราขอแนะนำตัวตัวก่อนเลยแล้วกันน๊า

เราคนข้างล่างจ้า ปรบมือๆ (ดนตรีขึ้น กลีบดอกไม้โปรยปลายลงมาจากด้านบน) แปลกใจกันล่ะสิว่าคนอะไรชื่อแปลกจัง อยากจะบอกว่าไม่ได้แปลกแค่ชื่อน๊า หน้าก็แปลกด้วยเลยไม่ค่อยอยากเปิดเผยตัวตนสักเท่าไร แต่ถ้าอยากรู้ว่าหน้าตาเราเป็นยังไงแนะนำให้ลองเสิร์ชกูเกิลว่า เต้ย จรินทร์พร ดู แล้วจะเจอแฝดผู้พี่ของเรา 555 พอ หยุดพูดจาโป้ปลดมดเท็จ แล้วมาเข้าเรื่องของเราในวันนี้กันดีกว่า
เรื่องมันก็มีอยู่ว่าอันตัวเรานั้นได้รับโอกาสพิเศษให้ไปทำโครงงานโปรโมตชุมชนแห่งหนึ่ง ณ ศาลายาแลนด์
แดนมหัศจรรย์ ครั้งแรกที่รู้ตัวว่าต้องไปเรารู้สึกว่าใครมันทะลึ่งให้ทำงานยากขนาดนี้ ฉันเป็นแค่เด็กปีหนึ่งตัวดำๆ ที่เพิ่งผ่านพ้นการสอบแอดมิชชั่นสุดหฤหรรษ์มา โปรมงโปรโมตชุมชนอะไรกันไม่เค๊ยไม่เคยทำ แต่ถึงกระนั้นฉันก็ต้องไปพร้อมกับเพื่อนร่วมชะตากรรมอีก 13 ชีวิต

และที่แห่งนี้แหละทุกคนที่ๆความทรงจำต่างๆได้เริ่มต้นขึ้น

DSC08916

เห็นป้ายแบบนี้ก็เดาได้ไม่ยากใช่ม๊าว่าเราเดินทางกันยังไง ติ๊กต๊อกๆ ถูกจ้า พวกเรานั่งรถไฟกันไป รถไฟฟรีด้วยนะขอบอก ที่สำคัญถึงเร็วมากแค่ป้ายเดียวเอง ป้าขายไก่ยังไม่ทันได้เดินผ่านพวกเราที่นั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อเลยก็ถึงแล้ว

ฮู้เล ฮู้เล ฮู้เล ฮังกา ฮู้ล่า ฮู้ล่า ฮู้ล่า ฮังเก ในที่สุดเราก็ถึงที่หมายซึ่งก็คือ ชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ นั้นเอง
เย้เย้เย้ (กรีดร้องเพื่อปลุกพลังในตัวเอง) พวกเราเลือกที่จะลงรถไฟที่สถานีวัดสุวรรณแล้วเดินต่อไปอีกนิดหน่อย

DSCF1944

เดินต่อมาได้ไม่นานพวกเราก็เจอเข้ากับวัด ที่ตอนแรกไม่รู้ว่าชื่อวัดอะไรแต่สืบไปสืบมาถึงได้รู้ว่าคือ          วัดสุวรรณาราม นั้นเอง ซึ่งวัยรุ่นยุคใหม่อย่างเราก็ไม่พลาดที่จะแวะเข้าไปไหว้พระและทำบุญตักบาตร
กันอย่างแน่นอน

DSC08850

และสถานที่ต่อไปที่พวกเราไปหลังจากไหว้พระกันเสร็จก็คือ สวนป้าแจ๋ว นั้นเอง สวนป้าแจ๋วมีลักษณะ
เป็นไร่นาสวนผสม คือมีทั้งสวนผลไม้และนาข้าว ส่วนความเก๋ก็คือที่สวนมีบริการให้เราได้ไปแว๊นอีแต๋น
ชมสวนกันด้วยแหละเธอ เป็นอะไรที่สนุกมากนึกว่าตัวเองอยู่ในหนังเรื่อง fast and furious ตลอดเวลา
 DSCF2056

นี่คือเส้นทางที่รถอีแต๋นพาเราไปทัว

This slideshow requires JavaScript.

มี พืช ผัก และ ผลไม้ มากมายระหว่างทางที่เราไปทัวชมสวน มีพื้นนาสีเขียวขจีขึ้นทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
สายลมที่พัดเข้ามาปะทะกับหน้า กลิ่นของพื้นดิน มันช่างช่วยให้ผ่อนคลายได้ดีจริงๆ ฟินนนนน

อ้อ เกือบลืม ที่สวนป้าแจ๋วมีสินค้า Otop ขายด้วยน๊า เผื่อใครที่สนใจอยากจะซื้อของฝาก

DSCF2129

เที่ยวไปเที่ยวมาก็ปาไปเกือบเที่ยงแล้ว และอย่างที่ว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้องพวกเราเลยตกลงกันกลับมาหาอะไรกินแถวๆวัดสุวรรณาราม แจ๊กพอตไปออกที่ร้านของคุณตากับคุณยายคู่หนึ่ง คุณตาคุณยายเป็นคนน่ารัก ยิ้มแย้มอยู่เสมอ คุยไปคุยมาถึงได้รู้คุณตาคุณยายอายุปาไป 80 กว่าแล้ว ยังดูแข็งแรงกันอยู่เลย และนี้ก็คืออาหารที่คุณยายทำ

This slideshow requires JavaScript.

เป็นพวกอาหารตามสั่งกับก๋วยเตี๋ยว น่ากินใช่มั๊ยล่ะ คิคิ

นั่งกินกันอยู่ดีๆก็มีเจ้าแมวน้อยจากที่ไหนไม่รู้เดินมาพันแข้งพันขา ทางเราก็เลยจับมาถ่ายรูปซะเลย
สตรอง! สตรอง! สตรอง! พี่ลูกเกดมาเองเลยจ้า

DSCF2176

นอกจากแมวแล้วตรงบริเวณร้านคุณตากับคุณยายยังมีให้อาหารปลาด้วยนะและเพื่อให้ตรงกับสโลแกน สวย ใจดี มีเมตตา ของเราแล้ว ก็ทนอยู่เฉยไม่ได้จนต้องไปยอดตู้เอาอาหารมาให้เจ้าปลาตัวน้อยๆนั้นกิน ไม่สิตัวไม่น้อยเลย แว๊บแรกที่เห็นนึกถึงแต่แกงป่าปลาบึกอะไรเทือกนั้นเลย แต่เนื่องจากนี่เป็น เขตวัด
เขตอภัยทาน ก็เลยต้องทำการเบรกโครงการนี้ไว้ก่อน 555 แซวเล่นนะเจ้าปลา

DSCF2171

หลังจากที่กินอะไรกันเสร็จแล้ว พวกเราก็ตัดสินใจเดินไปยังสถานที่ต่อไปกันต่อเลยซึ่งก็คือ นาบัว นั้นเอง

DSCF2231

โชคดีที่วันที่เราไปอากาศไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่พวกเราเลยค่อยๆเดินกันอย่างสบายใจ เดินไปร้องเพลงไป

เล่นต่อเพลงกันอย่างสนุกสนาน

ระหว่างที่เดินกันไปเราก็ได้พบเจอกับอะไรมากมายเลย

DSCF2218

วิวธรรมชาติของชนบทที่มองแล้วสบายตา

DSCF2224

เป็ดน้อยที่มากันเป็นคู่ ฮือ เห็นแล้วสะเทือนใจ เป็ดยังมีคู่เลยทำไมเราไม่มีบ้าง So Sad T^T

 

DSCF2248

สะพานที่เชื่อมระหว่างสองฝั่งคลอง

เดินมาได้สักพักใหญ่ๆ(ใหญ่มากๆ) พวกเราก็มาถึงนาบัวกันจนได้ ฮู้เลๆ เปาะแป๊ะๆ

DSCF2254

เป็นที่ๆพวกเราภูมิใจนำเสนอมากๆเลย ชอบมาก แฮ็ปปี้ เพราะเป็นที่ๆเงียบสงบ อากาศดี มีน้ำฟรีให้กิน
นาบัวที่เราเข้ามาชมกันเป็นนาบัวที่อยู่ในบ้านของชาวบ้าน ค่าเข้าคนละ 10 บาท แต่เชื่อเถอะว่าคุ้มกับบรรยากาศแน่นอน พวกเราก็เข้ามานั่งๆนอนๆ ถ่ายรูป เม้ามอย ร้องเพลงอะไรกันไปเรื่อย

และนี่ก็คือบรรยากาศภายในนาบัวจ้า

This slideshow requires JavaScript.

และความพีคก็คือนาบัวที่พวกเราได้เข้าไปดูนั้นไม่ใช่บัวบานแต่อย่างใด เป็นบัวตูม 555 ต่างจากในมโนของทางเราไปมาก แต่ ณ จุดๆนี้ บอกเลยว่าไม่แคร์ เพราะถึงบัวจะตูมแต่พวกเราก็ชอบบรรยากาศที่นี่กันมาก

 

This slideshow requires JavaScript.

สำหรับคนที่ว่ายน้ำเป็นหรือว่ายน้ำไม่เป็น(แต่ต้องระวังตัวเองนิดนึง)แต่อยากพาย ทางนาบัวก็มีเรือให้พายกันฟรีๆด้วยน๊า เป็นครั้งแรกของเราเลยที่ได้พายเรือ ตอนแรกก็กล้าๆกลัวๆ แต่พอลองดูก็สนุกดีเหมือนกันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเจ้านางในวังที่พายเรือมาเก็บดอกบัวเลย 555
 

DSCF2601

ไม่เพียงแต่พวกเราที่มานาบัว นกแถวนั้นก็อินเทรนด์มากับเขาด้วยเหมือนกัน

และแล้วเวลาที่ต้องกลับบ้านก็มาถึง ไม่… ฉันยังไม่อยากไปจากตรงนี้

DSCF2444

 

แต่ก็เนอะงานเลี้ยงย่อมต้องมีวันเลิกรา(ได้ข่าวว่ามาทำงานแต่เหมือนมาเที่ยวจริงๆนะ) พวกเราก็เลยตกลงกันว่าจะขึ้นรถไฟกลับบ้านกัน เป็นวันที่แอบเหนื่อยอยู่เหมือนกันนะแต่ก็เป็นวันที่สนุกมากๆวันหนึ่งเลย
เป็นความทรงจำที่ดีที่ได้มาที่นี่ พวกเราจะเก็บความทรงจำที่ได้มาเที่ยวในคราบทำงานครั้งนี้ไว้ตลอดไปเลย
เฮ้ (กำมือแล้วชูขึ้นเหนือหัว)

และวันนี้เราก็ขอลาทุกคนไปด้วยภาพบรรยากาศสวยๆในชุมชนครองมหาสวัสดิ์ ขอบคุณทุกๆคนมากนะที่อ่านกันมาถึงบรรทัดนี้ นี่เป็นครั้งแรกของเราเลยที่ได้ลองเขียนเรื่องราวความทรงจำดีๆให้เพื่อนๆนักอ่านได้อ่านกัน หวังว่าเรื่องราวของเราจะสร้างความสุขและรอยยิ้มให้กับเพื่อนๆนักอ่านทุกคนนะ
แล้วเจอกันจ้า ^3^
คนข้างล่างเอง
 

เรื่องราวที่แสนวิเศษเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลาแค่เราเปิดใจแล้วเดินออกไปตามหามัน เราจะพบมันอยู่ตรงหน้าเราเสมอ ขอบคุณคลองมหาสวัสดิ์ที่ทำให้เราได้เจอ ขอบคุณจริงๆ 🙂

Jame Ji : Author

 

Advertisements

เพื่อน ของขวัญ วันเวลา

28 Jan

ไหนๆก็จะจบ ม.ปลายแล้ว มีบทความที่อยากพิมพ์มากมาย รอแค่ช่วงเวลาเหมาะๆจะพิมพ์บทความเหล่านั้นออกมาเท่านั้นแหละ…

คุณรู้สึกอย่างไรเมื่อได้รับของขวัญชิ้นหนึ่ง?
สำหรับผมมันรู้สึกดี มีความสุขทุกครั้ง เพราะอย่างน้อยก็มีคนจำสิ่งเล็กๆน้อยๆ อย่างวันเกิดของผมได้

หากผมต้องการเปรียบเพื่อนกับอะไร ผมก็คงเปรียบเพื่อนว่าเป็น–ของขวัญชิ้นหนึ่ง— นี่แหละ

บางคนได้เห็นแค่หีบห่อ คือ ได้ทำความรู้จักแค่ผิวเผิน
บางคนห่อไว้แน่นหนา คือ ยากที่จะให้ใครเข้าไปทำความรู้จัก
บางคนห่อแบบตู้เซฟที่เปิดเมื่อมีรหัส คือ ทำความรู้จักเฉพาะคนที่มีลักษณะเข้ากับตนได้
บางคนห่อแบบง่ายๆ คือ พร้อมจะทำความรู้จักกับแทบทุกคน
แต่ส่วนใหญ่คงจะเป็นประเภทของขวัญห่อหลายๆชั้น คือ ค่อยๆเปิดทีละชั้น เมื่อความสนิทค่อยๆเพิ่มขึ้น
สำหรับเพื่อนเก่า คือ ของขวัญที่มีค่า
สำหรับเพื่อนใหม่ คือ ของขวัญที่เซอร์ไพรส์ทุกครั้งที่เปิดมันออกมา

แต่กาลเวลาที่เปลี่ยนผัน ทำให้เพื่อนทุกคนล้วนต้องแยกย้าย ไม่จากตอนเป็น ก็ต้องจากตอนตาย
แม้ผมอาจจะไม่ได้เห็นของขวัญเหล่านั้นอีกแล้ว แต่ว่าของขวัญเหล่านั้นยังคงเก็บอยู่ในหัวใจของผมเสมอมา

จำเอาไว้ว่า มึงจำกูไม่ได้ ไม่เป็นไร ไม่ซีเรียส แต่เอาเป็นว่ากูจำพวกมึงได้ก็แล้วกัน 

พะ-ยา

24 Nov

พญาผึ้งก็ยิ่งใหญ่
พญามดก็เกรียงไกร
พญายมที่ไร้เทียมทาน
แต่ไม่มี “พญา” ใดจะเทียบได้กับ….
………….
………….
………….
………….
………….
………….
………….
………….
………….
………….
“พยา” ยาม

(c) : พี่ทีธ

อยากเป็นหมอ…

30 Jul

“ณ ที่ใดดวงใจไม่ไหวหวั่น
ขอฝ่าฟันอุปสรรคและขวากหนาม
ถึงสิ้นชาติวาสนาชะตาทราม
จะฝากนามให้โลกรู้กูก็ชาย!”
-ชด ประชากร-

‪#‎SirirajRoadshow2014‬

M6 Life

22 Jul

ชีวิต ม.6 ตอนนี้ ร้องออกแค่เพลง…
-ความเชื่อ-
ถ้าสอบไม่ติด คงต้องร้องเพลง…
-อกหัก-
ถ้าสอบติดหนะหรอ? ร้องเพลง…
-ทุกเพลง-…

อาจารย์วัลลภ ลอยด์ :)

30 Jun

ณ จุดนี้…ติดบุคลิก กับลักษณะการพูดของ อาจารย์วัลลภไปแล้ว…เช่น…
“นักศึกษา…ดูนี่นะะะะ…”
“แล้วมันจะเป็นยังไงต่อไปหละ!…โปรดติดตามมมม”
“(ยิ้ม)(เอาลิ้นดุนฟัน)…แจ๊ะะะะๆๆๆๆ”
“(ยกมือขวา เอียงมือให้ขนานกับพื้น ชี้กวาดไปทั่วห้อง)”
“แล้วมันจะเป็นยังไงต่อไปหละคะอาจารรรรรรย์…มันก็เป็นหยั่งงี้ไงหละ ดูสิไอห่าาาา!!!”
“อะ ฮิฮิฮิๆๆๆๆๆ”
“โจทย์ข้อนี้แม่งงง…หมูชิบหายเลยไอห่าาา”
“เราเตือนท่านแล้ว…”
“หน้าอย่างพวกมึงหนะ ทำไม่ได้หรอก”
“ที่เราพูดดูถูกพวกท่าน เพราะอยากให้กระตือรือร้น พยายาม ไม่ใช่ใจฝ่อไปหมดนะไอห่า!!!”
ฯลฯ
หนึ่งในอาจารย์ผู้มีบุคลิกเป็นเอกลักษณ์
//รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งในแต่ละคาบทีเรียน ว่าจะเจอประโยคหรืออะไรเด็ดๆบ้าง 55555

Life in TU

23 Jun

ถ้าหากผมเขียนนิยายชีวิต ม.ปลายในเตรียมฯ ซักเรื่องหนึ่งผมคงจะมีชื่อบทว่า…
…M4
-M4…Freshy
-New World
-1st Blood… 1st Summative
-Aliens…the next generation

…M5
-M5…The Machine
-work hard-PLAY HARDER!
-Sportdays
-Hard Time

…M6
-M6…Big Brother
-Absent…The Entrance…
-…The—Read–ing—Dead…
-TU fairy tale

//คนแก่รำลึก…

หนึ่งวันมี24ชั่วโมง

18 Jun

ในวัน วันหนึ่ง คนเรามีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากัน
แต่มีโอกาสที่จะใช้เวลาให้คุ้มค่าไม่เท่ากัน

เรื่องบังเอิญ ที่น่าอัศจรรย์…

14 Jun

ช่วงชีวิต ม.6 ทำให้ทฤษฎีที่เคยเฝ้าสังเกตมาอย่างนึงผิดพลาด นั่นคือ
-ในห้อง ห้องหนึ่ง จะมีคนชื่อซ้ำอย่างน้อย 1 คู่
แต่ทฤษฎีที่ยังน่าจะถูกคือ
-ในห้อง ห้องหนึ่ง จะมีคนชื่อ “พลอย”อย่างน้อยหนึ่งคน
ทฤษฎีที่มีโอกาสถูกมากที่สุดคือ
-ในห้อง ห้องหนึ่ง จะมีคนที่เกิดวัน-เดือนเดียวกัน อย่างน้อยหนึ่งคู่ ถ้าห้องนึงมีประมาณ 40 เศษๆ โอกาสที่จะเกิดขึ้น มีถึงประมาณ 90%

แตกต่าง เหมือนกัน…

5 Jun

เหรียญมีสองด้านมิใช่หรือ?
ดาบมีสองคมมิใช่หรือ?
ลูกบาศก์มีหกหน้ามิใช่หรือ?
สิ่งต่างๆมีอย่างน้อยสองมุมมองให้มองมิใช่หรือ?
เราจะมองโลกในหลายๆแง่มิได้หรือ? ไม่ใช่มองโลกในแง่ดีอย่างเดียว หรือไม่ใช่มองโลกในด้านลบสุดโต่ง แต่เป็นการมองโลกบนพื้นฐานความเป็นจริง
ความถูกผิดบนโลกใบนี้ถูกฉาบด้วยสีเทามิใช่หรือ?
คนมีหลากบุคลิกในตัวมิใช่หรือ?
คนมีหลายประเภทมิใช่หรือ?
แต่ละคนก็มีส่วนเหมือนหรือต่างกันมิใช่หรือ?
แต่ที่แน่ๆคนทุกคนก็คือคนเหมือนกันมิใช่หรือ?
การที่คนเราต่างกันทำไมถึงมองกันว่าอยู่ร่วมกันไม่ได้ ทำไมไม่มองบ้างว่า การที่เราต่างกัน เป็นการเติมเต็มส่วนที่ขาดหายของกันและกัน
และ…สุดท้าย…คนเราจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติมิได้เชียวหรือ???

 

%d bloggers like this: